NederlandsEnglish
Wallpapers, travel, photography and more!
Click or press Ctrl-D



HOPELOOS....

Er wordt op de deur geklopt. De bel heb ik namelijk uitgezet vanwege het Sint Maarten gebeuren rond deze tijd. Ik denk bij mezelf dat zal mijn exje Trudie wel zijn. Tegelijkertijd spinselen mijn hersenen, waarom klopt ze en komt ze niet gewoon binnen, ze heeft de sleutel. Ik schrik, oh kut, ze heeft vast Anneke meegenomen. Lichtelijk in paniek trek ik snel mijn andere broek, t-shirt en schoenen aan, shit shit snel… Een déjà vu, Een maandje gelden was ik hierop voorbereid, maar nu... Ik snel de trap af naar de voordeur. Met een hartje in haar hand komt mijn ex binnenlopen, het schatje en ja hoor...... Daar staat ze dan... Anneke. Ik doe net alsof mijn neus bloed en trek nog ff snel mijn blouse aan. Bij binnenkomst de eerste snauw van mijn ex te pakken, doe niet gelijk zo boos man. "Ik ben helemaal niet boos, ik ben blij, blij......" Wat is er toch mis met mij.
"Wat moet ik zeggen, wat moet ik doen... paniek, paniek..." Ze pakt als eerste mijn zwarte gitaar op en pingelt: " Vader jacob Vader jacob Slaapt gij nog Slaapt gij noch." Ik bekijk haar es goed, jezus….wat is ze mooi en die lach, wat een schatje. Om zelf bezig te blijven biedt ik ze een wat te eten aan, een pizza. Dan heb ik even gelegenheid me te herstellen... Ik trek de zijkant van de pizza open en haal de pizza eruit. Ik zet de oven aan en stop de pizza erin. Het helpt niet.

Ik ga aan de grote tafel zitten en krijg wat vreemde dingen in mijn hand gedrukt. "Het is een naambordje voor je vergaderingen" zegt Trudie. Confuus geef ik een reactie. Bied je ons nog es wat te drinken aan vraagt ze. Oh ja, kut vergeten in alle stress. Doe mij maar een coca cola lite. Ik vraag aan Anneke wat zij wil drinken. Doe mij maar geperste sinaasappels. Ik denk dat ze een grapje maakt, maar ze is serieus. Omdat ik haar graag wil plezieren, gaan mijn gedachten licht geschrokken snel heen en weer... Ik heb helemaal geen sinaasappelpers, waar haal ik in godsnaam zo'n kutpers vandaan, hoe pers ik die dingen, shit shit...uhuhuhuhum…..Oh ja gewoon met de handen maar. Verdoofd pers ik de sinaasappels. Ik knijp de sinaasappel fijn en pak een lepel om zo ook wat vruchtvlees los te peuteren. Dit moet namelijk wel een perfect glaasje worden. Ik hoor ze vaag op de achtergrond lachen, maar ben al te ver weg om er nog iets van te volgen. Ik check de pizza nog even, vergeten de knop van de oven aan te draaien, jezus waar zit ik met mijn hoofd. Ik loop naar de tafel en geef haar het glas. Ze is er blij mee. De spanning is voelbaar. Trudie voelt het. Ik voel het en zij maakt het ook mee. Ik probeer mezelf op te krikken. Ik denk bij mezelf, je hebt genoeg geleerd, je kan deze situatie omdraaien. CHAKAAA. Maar de ene verkeerde opmerking na de andere slinger ik in het rond. Zij voelt zich niet op haar gemak en ik kan hier niets aan veranderen. God wat is ze mooi......

Ze besluiten om weg te gaan... "Zullen we vanavond naar Gooiland gaan" ,zegt Trudie. Een alarmpje in mijn hoofd zegt me dit niet te doen, maar omdat ik graag nog even bij Anneke wil zijn, kies ik ervoor om toch te gaan. Ze vraagt, " Wanneer wordt het gezellig" Ik antwoord 10:00u, wetende dat als ik 24:00 uur zeg, ze waarschijnlijk niet komt. Haar ogen ontwijken de mijne. Wil ze niet, wil ze niet bij mij zijn dan…..Zie je wel 1 uurtje bij mij en ik verkloot de zaak alweer.

Als ze deur uit zijn, pak ik nog maar een biertje uit de koelkast. 2 keuze mogelijkheden. Of ik drink niks meer hiermee hopende de zaak weer onder controle te krijgen, of ik zorg dat ik verdoofd genoeg raak zodat ik relaxed word. Uit ervaring weet ik dat ik na 2 biertjes niet meer zal wakker worden en besluit de verdovende optie uit te proberen.

Ze hebben nog niet af gebeld. Elk moment verwacht ik toch het telefoontje van Trudie..." Ja Anneke heeft geen zin meer, ze is moe". Maar het telefoontje komt niet. Snel ruim ik de kamer op, haal overal een doekje overheen en denk: " Het zou leuk zijn om het hartje die Trudie me gegeven heeft aan de voordeur te hangen. Ik lach bij deze gedachte. 5 minuten later bedenk ik me... misschien toch een beetje overdreven. Ik hang het hartje gewoon midden in de kamer, ja dat doe ik. Ik pak een stukje tape en hang het ding midden in de kamer. Het zijn toch ook wel schattige dametjes die 2. Ik doe alle kaarsen aan om het gezellig te maken…en doe ze vervolgens weer uit...Misschien een beetje overdreven. Ik doe er vervolgens weer 2 aan... Dit is toelaatbaar...
Gedouched en al wacht ik en hoor ze plotseling in de straat praten, snel trek ik het hartje weg en leg hem op de fruitschaal. Daar zijn ze. Ik doe de deur open... "Dit wordt nix... jesus... vrolijk blijven jonge, koppie op..."

Eenmaal in Gooijland aangekomen staan we stil. Anneke is rusteloos. Ze kijkt wat verlaten om haar heen. Moet je wat drinken vraagt ze. Ja, doe maar een biertje. Trudie komt terug van de garderobe waar ze hun jassen heeft achtergelaten. Ik zie aan haar dat ze nog lichtelijk labiel is en op weg is zich te herstellen, van haar terugkerende alcohol probleem. Ze is snel geĂŻrriteerd en verward en kan op dit moment niet al teveel hebben. Ik krijg een biertje in mijn handen gedrukt. Zij drinken allebei cola.

"Ik wil wat doen", zegt Anneke. In paniek probeer ik wat te bedenken, oh jee ze vermaakt zich niet..." Entertain, entertain nou es jonge..." Uit wanhoop vertrekken we maar naar beneden, de disco ruimte in. Leeg. Een paar mensen staan aan de bar te hangen. Harde muziek klinkt om onze oren. Ik ben nu helemaal de weg kwijt. In deze omgeving red ik mij niet. Ik hoor nix meer, ik zie nix meer, ik kan nix meer. Laat allemaal maar zitten... In een wanhoopspoging probeer ik de zaak te redden en vraag de dames of we niet ergens anders naar toe zullen gaan…..helaas…ik krijg ze niet in beweging. Ze keert haar rug naar me toe en het is voorbij…….Boos pak ik mijn jas en vlucht weg uit deze situatie. Ik loop tegen iemand op…..Vaag hoor ik hem "sorry" zeggen. Ik voel nix meer. Ik loop de trap op en wil via de nooduitgang de zaak verlaten. Zoals ik al dacht, dicht. Sukkel. Ik vraag haastig en geïrriteerd aan de grote portier waar de uitgang is. Hij wijst naar het poortje en zegt als je snel bent kan je daardoor heen, Ik glip door het poortje en stap naar buiten….. Ik loop boos en verlaten naar huis. en denk nog even aan een van de eerste lessen Sociologie, "De Self-fulfilling Prophecy".....

HR



Bookmark and Share



Tevens verschenen bij HersenSpinsels.nl:

  • Er klaar mee
  •   door 'Raver'  
  • Baby aangeklaagd voor bijten in tepel
  •   door 'De Sok'  
  • CCTV, you like to watch, don't you?!
  •   door 'De Sok'  
  • Parkeermaffia
  •   door 'Mitch'  
  • Eenzame verte..
  •   door 'De Sok'  
  • Stedentrip: Parijs, de stad der liefde
  •   door 'De Sok'  
  • FM staat voor File Meldingen?
  •   door 'De Sok'  
  • De NPS is van mij!
  •   door 'De Sok'  
  • Vage gedachtenkronkels..
  •   door 'De Sok'  
  • Uw papieren alstublieft!
  •   door 'De Sok'  
  • Een redelijke smoes?
  •   door 'De Sok'  
  • Stedentripje?
  •   door 'De Sok'  
  • Luchtmacht Guinee neergestort
  •   door 'De Sok'  
  • Dokter Oetker
  •   door 'De Sok'  
  • De nieuwe truttigheid
  •   door 'De Sok'  
  • Dan liever lopen… (dag 2)
  •   door 'De Sok'  
  • Al snel downhill (dag 1)
  •   door 'De Sok'  
  • HOPELOOS....
  •   door 'HR'  
  • DE NORM
  •   door 'HR'  
  • Stalking Etcetera
  •   door 'JAT'